- film.com.tr
- Arşiv (2007)
- Rec (film)
- Yapım Yılı
- 2007
- Gösterim Tarihi
- 14 Kasım 2008
- Süre
- 85dk
Oyuncular
- Manuela Velasco
- Angela
- Javier Botet
- Nina
- Manuel Bronchud
- Abuelo
- Martha Carbonell
- Izquierdo
- Claudia Font
- Jennifer
- Vicente Gil
- Polis
- María Teresa Ortega
- Abuela
- Pablo Rosso
- Marcos
- Jorge Serrano
- Sergio
- Ferran Terraza
- Manu
- Yönetmen
- Jaume Balagueró
- Paco Plaza
- Senarist
- Jaume Balagueró
- Luis Berdejo
- Yapımcı
- Julio Fernández
- Görüntü Yönetmeni
- Pablo Rosso
Rec: Ölüm Çığlığı
Rec
Genç bir TV muhabiri olan Angela ile haber kameramanı Pablo, itfaiyecileri konu edinen bir program hazırlamaktadırlar. Oldukça sıkıcı geçen program bir telefonun gelmesiyle hareketlilik kazanır. Yaşlı bir kadının geçirdiği ev kazası ile ilgili gelen bu ihbar üzerine Angela ve Pablo itfaiyecilerin peşine takılır. Kadının evine varan ekip, evin içinden korkunç çığlıklar duyarlar. Bundan sonrası hafızalardan çıkmayacak bir kabustur.
08
Eki.2009
Eki.2009
Korku Sinemasının Bağımsız Örnekleri
Vizyonu şenlendiren korku sineması, akıllara değeri sonradan anlaşılmış bağımsız korku filmlerini getirdi. Sinema tarihinin gizli korku hazineleri neler, gelin beraber bakalım.
16
Ağu.2008
Ağu.2008
1)Sağlık müfettişi (çeviri yanlış değilse) hastalığın salyayla bulaştığını söyledi [Sanki bana sağlık bakanlığından malumat verilmişmiş gibi yazdım ha, ama olsun]. Her ne kadar herkes ısırılınca sapıtıyorsa da, bu hastalık kanla bulaşmıyo mu? Herkesin üstü başı kan revan içindeydi, ne hoş bir enzim/virüsmüş bu.
2)Herkes ısırıldıktan sonra beş dakkaya kalmadan alemlere gark oldu. Bi bizim küçük kız cevval çıktı be, sağlık müfettişi len buna da bulaşmış olmasın diye üstüne yürüyünceye kadar hiç ses etmedi masum.
3)Yaratıklar genelde herkül gibi kuvvetliydi maşallah, yönetmen bir bizim adamlara güçlerini yettirmedi. İtfaiyeci kaç tanesini alaşağı etti öle.
4)Kameramanı ayrıca tebrik ederim. Can havliyle anahtar ararken bile kamerayı bırakmadı. Aferin.
Ayrıyetten bence sunucu kız daha itfaiye arabasında kaza geçirip ölmeliydi. Amma kafa ütüledi be. Yok pablo ne gördün, yok pablo bu ne [ya ne bilsin adamcağız o da senle geldi garibim],bi sus, bi otur bi dinle be kadın, vır vır vır zır zır kafa beyin bırakmadın iki saat valla.
Dün Descent'ı izlemiştim, iki gün arka arkaya yaratık-korku filmi izleyince anladım ki ben korkmuyom. Descent daha bir gerdi ama. Bu filmi maalesef beğenemedim.
Halbusi Elm Sokağı ilk çıktığında ne korkmuştuk yav. Gece uyuyamıyoduk, ne olur ne olmaz diye. Bz mi küçüktük, yoksa artık filmle korkamıyor muyuz bilemicem.
Daha da korku filmi izlemem. Ha olur da muhteşem bi şey çıkarsa siz gene de haber edin ama.
Son olarak yine de:
The Others
demek isterim.